Құдайға сенім

Сенімсіз Құдайға ұнау мүмкін емес, өйткені Құдайға жақындаған адам Оның бар екеніне және Өзін іздегендерді марапаттайтынына сенуі керек.

Еврейлерге 11:6

Осы жазбадан бастап сенім туралы сөйлесейік. Бұл үлкен тақырып, бірақ мен оны қарапайым әрі қысқа етуге тырысамын. Сенімді толық түсіну үшін қажет негізгі жақтарын ғана қарастырамыз.

Еврейлерге жазылған хаттың авторы (мен оны елші Пауыл деп сенемін, өйткені ол басқа ұлттардың елшісі болғаны үшін оның еврей екенін жоққа шығаруға болмайды) сенімсіз Құдайға ұнау мүлде мүмкін емес деп жазады. Бірақ тағы бір кішкентай нәзік жәйт бар: ұнағың келуі керек. Біз өзімізге маңызды адамға ұнауға тырысамыз. Егер Құдай біз үшін маңызды болса, біз Оған ұнауға тырысамыз.

Құдайға ұнау үшін сенім керек. Ал ол Құдайдың бар екеніне және Оны іздегендерді марапаттайтынына анық әрі нық сенуден басталады. Осыдан сенімнің тағы бір құрамдас бөлігі шығады: Құдайды іздеу. Егер біз сенсек, үздіксіз іздену күйінде боламыз. Анда-санда емес, тек мұқтаж болғанда немесе қажет болғанда емес, нақты үнемі іздену күйінде. Күндіз де, түнде де, қыста да, жазда да, қайғыда да, қуанышта да…

Бүгін айтқым келетін соңғы ой: Құдайға келу керек. Онымен сөйлесу үшін қасиетті, киелі уақыт қажет. Жүріп бара жатып емес, жолда емес, дәлірек айтқанда, тек солай ғана емес. Себебі Құдай бізді басқа ештеңеге алаңдамай, толығымен қалайды. Сенде осындай уақыт пайда болғанда, Құдай жақынырақ болады.

Сонымен, біз Оның бар екеніне және әрқашан жанымызда екеніне сенуіміз керек. Келесі жазбаларда сенімнің бірнеше жағын ашуға тырысамын. Егер бірдеңе саған қарапайым немесе таныс болып көрінсе, уайымдама: еске салу бізге Жолда берік тұруға көмектеседі.