Wiara w Boga

A bez wiary nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On jest i że nagradza tych, którzy go szukają.

Hbr 11:6

Tym wpisem zaczynamy rozmowę o wierze. To duży temat, ale postaram się ująć go prościej i niezbyt obszernie. Weźmiemy tylko najważniejsze aspekty, bez których rozumienie wiary byłoby niepełne.

Autor Listu do Hebrajczyków (a ja wierzę, że był nim apostoł Paweł, bo nie można odmawiać mu żydowskości tylko dlatego, że był apostołem pogan) pisze, że bez wiary podobać się Bogu po prostu nie można. Jest jednak jeszcze jeden mały niuans: trzeba chcieć się podobać. Staramy się podobać temu, kto jest dla nas ważny. Jeśli Bóg jest dla nas ważny, będziemy starać się Mu podobać.

Aby podobać się Bogu, potrzebna jest wiara. A zaczyna się ona od tego, że jasno i zdecydowanie wierzymy, że On jest i nagradza tych, którzy Go szukają. Stąd kolejny składnik wiary: szukanie Boga. Jeśli wierzymy, trwamy w stanie nieustannego szukania. Nie od czasu do czasu, nie z potrzeby czy w razie konieczności, ale dosłownie w stanie szukania. I w dzień, i w nocy, i zimą, i latem, i w smutku, i w radości…

I ostatnia rzecz, którą chciałbym dziś powiedzieć: do Boga trzeba przychodzić. Potrzebny jest święty, sakralny czas na rozmowę z Nim. Nie w biegu, nie w drodze, a raczej nie tylko tak. Bo Bóg pragnie nas całych, bez rozpraszania się na cokolwiek innego. Kiedy masz taki czas, Bóg staje się bliższy.

A zatem musimy wierzyć, że On jest i że zawsze jest blisko. W kolejnych wpisach postaram się odsłonić kilka aspektów wiary, a jeśli coś wyda ci się banalne lub znajome, nie przejmuj się: przypomnienie pomaga nam trzymać się Drogi.